ෆෝමලින් - ගමරාලගේ අඬහැරය හැටහතර වන දිගහැරුම.

 ෆෝමලින් 

  ඕං ඉතිං අපට මතක ඇති කාලෙ ඉදලා කිරිකැට් තරග ළඟ සිංහ කොඩිය උස්සගෙන සිරි ලංකාවට  ජය වේවා කිය කිය කෑ ගහපු පර්සි මහත්තයත් යන්න ගොහිං නොවැ. උන්දැටත් ආචාර කොර ගෙන කතාව පටන් ගන්නංකො. යකඩො දැං බලාගෙන යනකොට සමහර පන්සල්වලට අධිකරණ බලයටත් එහා ගිය එකක් හම්බුවෙලා නොවැ. දැං අර දැක්කනෙ කැබිතිගොල්ලෑවෙ ගොවිතැන් කොරල ජීවත් වෙච්චි මිනිහෙක් මැරුණ වෙලේ අන්තිමට පන්සලට දානෙ වේල මග ඇරලා කියලා හතලිස්පන්දාහක දඩයක් නියම කොරල තියෙන්නෙ නායක හාමුදුරුවොයි දායක සභාවයි එක්කහු වෙලා. කොහේද එහෙම දඩ ගෙවන්න සල්ලි තියෙන්නෙ. මතක බණ පිංකමට ආරණ්‍යවාසී හාමුදුරු නමක් වැඩම කොරගෙන කොරා කියලා හාමුදුරුවොයි දායක සභාවයි ඇවිල්ලා බණට වැඩපු හාමුදුරුවන්ට තඩි බාලා නොවැ. ඒ මදිවට පොලෝසියටත් තඩි බාලා. දැං ඔය ගොඩක් පන්සල්වල උන්නාන්සෙලට ඕන මෛත්‍රිය පතුරුවන්න නොවෙයි. එයාලගෙ බලය පතුරුවන්න. හැබැයි ඉතිං ඔය කැබිතිගොල්ලෑවෙම තමයි හාමුදුරුවරු ගමන් කොරපු බස් එහෙකට කොටි ගහලා අමු අමුවෙ මරල දැම්මෙ. ආං ඒ කාලෙ ඔය චන්ඩි හාමුදුරුවොයි චන්ඩි දායක සභාවයි හිටියනං කොටි එක්කත් ගේම ඉල්ලන්න මක්ක කොරන්න තිබුනද? කොහොමින් කොහොම  හරි අනේ මන්දා මෙඋං බුදු හාමුදුරුවොන්ගෙ ධර්මය තේරුම් ගත්තු එඋං නෙවෙයි මයි හිතේ. මොකද උන්වහන්සේ දේශනා කොරේ චරථ භික්ඛවේ චාරිකං බහුජන හිතාය බහුජන සුඛාය කියල නොවැ. 

 දැං බලාපල්ලකො ඔය හැමදාම පුංචි එඋංගෙ නැණ නුවණ පාදන කකුල් දෙක අල්ලල වදින්න පුළුවන් කියන ඔය ගුරුවරුන්ගෙ පුරස්නෙ දැං ආණ්ඩු කීයකට නං කිවුවද? ඒවට කිසිම ඇහුන්කං දීමක් නෑ කිසිම වටිනාකමක් නෑ. ගුරුවරුන්ගෙන් මහ ලොකුවට ඉගෙන ගත්තයි කියන පාලකයො තමයි මේ රටේ ඉහළ පුටුවල ඉන්නෙ. බලන්න එපාය ඒ මිනිස්සුන්ගෙ අයිතිවාසිකම් ඉල්ලල පාරට බැස්ස විතරයි උංගෙ පොලෝසියයි හමුදාවයි ඔක්කෝම දාලා ගැහුව නොවැ කඳුළ ගෑස් වතුර ඔක්කොම දේවල් ටික. විලිලැජ්ජයි නොවැ. ගුරුවරු කියන්නෙ  එහෙම තත්වෙට පත්වෙන්න ඕන මිනිස්සුද? ගුරුවරුන්ට වටිනාකමක් දෙන්න බැරි පාලකයොන්ගෙන් රටකට ඇති සෙතේ මොකක්ද කියහල්ලකෝ. ඒ මදිවට මිනිස්සුන්ට ලයිට් බිල වතුර බිල ගෙවාගන්න විදියක් නෑ නොවැ. බිල ගෙවුවොත් කන්න විදියක් නෑ. ගමනක් බිමනක් යා ගන්න විදියක් නෑ. ලෙඩක් උනොත් බෙහෙත් ගන්න කොහොමත් විදියක් නැහැ නොවැ. පාලනේ කරන උංට ඒවයි ගානකුත් නෑ. අරමුදලින් ලැබුණු උපදෙස් කියලා බදු පිට බදු ගහනව නොවැ. හැබැයි වැඩේය කියන්නෙ අපි බැංකුවකට ලොකු ගාණක් දැම්මොත් ඒ සල්ලි ලැබිච්ච විදිය හොයනවා. ණයක් ඉල්ලුවොත් ඒකෙන් කොරන දේ අහනවා. ඒකට දැං ඔය පාලකයො සේරෝමනේ ඔය ලෝකෙන් ණය අරගෙන තියෙන්නෙ.  හැබැයි ඒවයින් කොරේ මොනවද? ඇයි ඒව වියදම් කොරල රට දියුණු කොරන්න බැරිවුණේ කියල හාන්කවිසියක්වත් අපි  දන්නෙ නෑ. ඒ උනාට ණය ගෙවන්නෙ අපි. ඒක තමා නියම කරුමෙ. 

 ඕං බලන්න පරිසරය කොච්චර විනාස වෙලාද කියන්නෙ දැං මවු කිරිවලටත් ප්ලාස්ටික් කවලම් වෙලාලු නොවැ. බලන්න පුංචි එඋංට විශ්වාසෙන් දෙන්න තිබ්බෙ එච්චරයි. ඒකත් දැං හමාරයි නොවැ. කොහොමටත් සමහරු නං ඒකත් දෙන්න අකමැතියි නොවැ. පොඩි එකා ඕක ඉරුවහම එල්ල වැටෙනව කියලා. ඒක උස්සල හිර කොරලා තියාගෙන පුංචි එකාට පිටි පොවනව මොලේ වැඩෙන්න කියලා. දැං ඉතිං ඉබ්බ දියේ දැම්ම වගේ තමා. ප්ලාස්ටික් තියෙනව කියලා කොහොමත් නොදී ඉදීවි. ඊළඟට මූල්‍ය අරමුදලින් කිවුව කියලා  කිරිවල ප්ලාස්ටික්වලටත් බද්දක් ගහයිද දන්නෑ. සුද්දගෙ කාලෙ තණ බද්ද කියල එකකුත් තිබිල නොවැ. ඉතිං සුද්දට වඩා හපන් සුද්ද කොරන්න  දන්න පුතයො ටිකක් නොවැ දැං ඉන්නෙ. අනික සුද්දන්ටත් ඉංගිරිසි උගන්නන්න පුළුවන් කෙනෙක්ලු නොවැ දැං ලොක්ක. ඒක හන්දා හොඳටම කොරයි මයි හිතේ. 

 ඕං හිටපු සෞඛ්‍ය ඇමති කිය කිය හිටිය නොවැ ලෙඩ්ඩු මැරෙන හන්දා තමයි ඉස්පිරිතාල ගාව පෙට්ටි සාප්පු තියෙන්නෙ කියලා. කොහොම හරි දැං ඇමතිකම මාරු උනා. ඒ ගැන කියන්න තාම කල් වැඩියි බලමුකො ටිකක් කොහොමද කෙරුවාව කියලා. කොහොම උනත් අවසානෙට හැමෝම යන තැනක් නොවැ පෙට්ටි කඩේ. අවසානෙට කොන්ඩ රැවුල කපල මූණ අතපය හදලා රෙදි අන්දලා හැඩ වැඩ කොරන්නෙ එතනින් නොවැ. තොල් දෙක ඇතුලට සපත්තු අලවන ගම් එක දාලා ඇලෙවුවහම ඉතිං අපේ උං කියනවා පන පිටින් හිටිය වගේ ඒ හිනාවත් එහෙම්මමයි කියලා. මැරුණු එකාට ඉතිං කියාගන්න විදියක් නැහැ නොවැ කටේ ගම් කියලා. ඕං දැං කතාව මේකයි. හැමදේම වගේ ඒ සැරේ ෆෝමලිනුත් බාල කොරල නොවැ. දැං වෙනද වගේ දෙගුණයක් ෆෝමලින් ගහන්න වෙනවා. දැං ඉතිං ඒ ගානත් පෙට්ටියෙන් වැඩි කොරයි. කරවල මාලුත් ගණන් යයි මයි හිතේ ඇයි දෙගුණයක් ගහන්න වෙනවනේ. මොකෝ ජීවත් වෙනකං මොනව ගැහුවත් අන්තිමේ ගහන්න වෙන්නෙ ෆෝමලින් තමා. 

එහෙනං ආයුබෝවන්ඩ ගෙහුං එන්නං.

ගමරාලගේ අඬහැරය හැටහතර වන දිගහැරුම.

2023-11-02 බ්‍රහස්පතින්දා.