ජැටිය - ගමරාලගේ අඬහැරය හැටඑක්වන දිගහැරුම.

ජැටිය

ඕං මෙදා සැරෙත් බොහොම අමාරුවෙන් වෙලාවක් වෙන් කොරගෙන තමයි මේ අකුරු ටික ගැට ගහගත්තෙ. මොකෝ සමහර එඋං  හිතනව ගමරාලය වැලි කතරට වෙලා රස්සා වක් නං කොරන්නෙ නෑ. කවියි ලිපියි ලිය ලිය ඉන්නව කියලා.  ඒත් මම තමා දන්නෙ මොන යුද්ධයක් අස්සෙද කියල මේ දේ  කොරන්නෙ. සමහර වෙලාවට රෑට ඇස් පියවෙනකං ලියනවා.  උදේ පාන්දර නැගිටලත් ලියනවා. වාහනේ යන ගමනුත් ලියනවා.  නිවාඩුවක් තියෙන්නෙ ඉරිදට එදාටත් වැඩක් වැටුණොත් ඉතිං සුම්ම තමා. කොහොම හරි කට්ට කාගෙන ලියන එකේ සතුටක් දැනෙන්නෙ වැඩිපුර කට්ටිය මෙවුව  බලන කොට නොවැ. කියන්නත් සතුටුයි මේ සතිය වෙද්දි අර මේ පිටුව පස්සෙන් එලවන් එන අය සිංහලෙන් කියනවනං ෆලෝව්වර්ස්ලා දෙදාස් හාරසීය පැන්න ඕං. ස්තුතියි හැමෝටම. 

දැං මේ පහුගිය ඉරිදා නිවාඩුව ගත කොරන්න උනේ නෑ. මොකෝ මේ එහාට මෙහාට යන වාහනේ හදන්න කොලුවෙක් ආව නොවැ. ඉතිං උන්දැත් එක්ක කෑලි බෑලි ගන්න ගියා. වාහනේ කොටහක් හැදුවා. අපේ දවස හමාරයි නොවැ. ඔය ගොඩක් මෙහේ ඉන්න එඋං නිවාඩු දවසටත් පිට තැන්වල වැඩට යන්න තමා නිතරම බලන්නෙ. ඇයි වැඩිපුර කීයක් හරි හොයාගන්න එපැයි. හැබැයි ඉතිං සමහර පුරස්න තියෙනවා සල්ලිවලින්ම විසඳන්න බැරි. දැං හොඳම උදාහරනෙ මයෙත් එක්ක ඉන්න මේ මලයාලම් රියදුරු මිත්තරයා. මිනිහගෙ මායිය ඉන්නෙ මෝල්ටාවෙ. මිනිහ මෙහේ  ඩුබායිවල. අවුරුදු හතරක් පහක් වෙන පොඩි එකා මායියලයි මහ ගෙදර. ඉතිං හැමදාම අපි වැඩට යන වෙලාවටයි රෑට එන වෙලාවටයි දෙකටම ඒ පොඩි එකා නිදි. ඉරිද දවල්ට තමා අප්ප මෙහේ ඉදගෙන පොඩි එකාගෙ දඟකාරකම් ටිකක් දුරකතන තාක්ෂනෙන් බලාගෙන අච්චි කොටෝ කිය කිය හුරතල් වෙන්නෙ.  ඒත් වාහනේ හදන වැඩේ තිබුන නිසා මේ ඉරිදා පොඩි එකාට කතා කොරන්න උනේ නැහැ නොවැ. ආං ඒකයි. කොච්චර සල්ලි හම්බ කොරත් ඔයි වගේ පුරස්න විසඳන්න බෑ. ඒක තමා කියන්නෙ ජීවිතේ කියන්නෙ සල්ලිම නෙමේ කියලා. ඒත් ජීවත් වෙන්න සල්ලි ඕන. එච්චරයි. ඕක හරියට කියෝ ගන්නවනං හරි කවුරුත්. 

ඔය සෙනෙහසේ බැදීම් කියන එවුව හරි පුදුමාකාරයි. දැක්ක නොවැ පහුගිය දවසක ජැක්සන් ඇන්තනී මහත්තයගෙ පුත්‍රයා රූප පෙට්ටියට ඇවිත් කිවුවා අපි කොහොමහරි අප්පච්චිව සනීප කොරනවා කියලා.  ඒක කොරන්න බැරි උනත්  හරියට සෙනෙහස තියෙන දරුවො එහෙම තමා. අන්තිම මොහොත වෙනකං තමන්ගෙ අම්ම අප්ප බේරගන්න  සටන් කොරනවා. ඒත් අනේ අපි හැමෝගෙම අවාසනාවටද මන්දා පලිඟු මැණිකෙ නාට්ටියෙ ඉඳන් මහා දක්ෂතාවලින් අපිව අවදි කොරපු ජැක්සන් මහත්තය ඕං අද යන්නම යනවා. ඉතිං ඔය හදිසි අනතුරට එතුමා මූණ දීලා ඉන්න වෙලාවෙ  මටත් පුළුවන් විදියට කට්ටිය එක්කහු කොරගෙන ගාල්ලෙ කච්චිවත්ත පුරාණ විහාරස්ථානෙ පිංකමක් කොරා නොවැ එතුමට සෙත් ප්‍රාර්ථනා  කොරලා. ඔය වෙලාවෙ ජැක්සන් මහත්තයගෙ ගෝලයෙක් වෙච්චි අපෙ සුරේශ් කොලුවගෙ දුරකතනෙන් ඔය පුත්‍රය සම්බන්ධ වෙලා කිවුවා අනේ අයියෙ ඔය කොරන වැඩේට බොහොම පිං. අප්පච්චි කියල තියෙන්නෙ හැමෝම කොරන දේවල් පොතක ලියල තියන්න කියලා. අපි මේ සේරෝම ලියනවා. අප්පච්චි සනීප උනාට පස්සෙ අපි ඔයාලව මුණ ගැහෙනවා කියලා. ඒත් කවදාවත් ඉතිං ඒ හමුව නං වෙන්නෙ නෑ. කොහොම උනත් කමක් නෑ මහා දක්ෂතාවලින් අපිව අවදි කොරවපු ජැක්සන් මහත්තයට මොක්සුව නිවන්සුව මේ ඔක්කොම ලැබේවා කියල තමා කියන්න තියෙන්නෙ.    

හැබැයි ඉතිං පිය සෙනෙහසට කවි ගී ලියවුණා මදී කිවුවට අර දැක්කනේ තට්ටු දෙකේ ගෙදරක ගේ ඇතුලෙ තියාගෙන බලු පැටවුන්ට කිරි පොවනවා. තමන් ජාතක කොරපු අප්පච්චි බලු කූඩුවක් වගේ එකකට දාල තියෙනවා. කැත කොර ගන්නව කියලා. අනෙ අප්පේ මෙහෙමත් එඋං. බල්ලට දක්වන සෙනෙහස තමන්ගෙ අප්පට නැහැ නොවැ. පුදුම එවුවො. 

අම්මප අහස පොළව නුහුලන අපරාධ නොවැ ලෝකෙ පුරාම සිද්ධ වෙන්නෙ. මයි හිතේ ලෝක විනාසෙ පටන් අරගෙනද කොහෙද. සමහර රටවල බලය අල්ලන්න හිච්චි එඋං පොකුරු පිටින් මරා දානවා. මොන සුවයක් ලබාගන්න මෙහෙම කොරනවාද අනේ මන්දා. 

සිරි ලංකාවෙ හතර අතේ ගං වතුර. මාත් ගමේ හිටියනං මේ දවස්වල හොඳට බැට කනව නොවැ. දැං ඔය ගොඩක් පාලකයො හිතන්නෙ වතුර ගලපු වෙලාවට මල්ලක් බෙදපුවහම සේරෝම හරි කියලා. මේ අපේ සමහර එඋනුත් ඔය මල්ල ගන්න පොර කන්නෙ ජීවිත කාලෙටම ඇති වෙන්න හම්බ වෙනව වගේ නොවැ. දැං අර අපේ සල්ලි කෝටි ගානක් කාබාසිනියා කොරලා ඔය වාරි මාර්ගෙයි තව කට්ටියයි එක්කහු වෙලා මාතර හැදුව නොවැ ලවන  බාධකයක් කියලා ජැටියක්. අන්තිමට ඒකෙන් අදාල වැඩේනං උනේ නැහැ නොවැ.  මුහුදට වතුර බහින එකනං අවහිර උනා. මාතර බාසාවෙන්ම කියනවනං අනේ මන්දා ඔහේල මක්ක කොරනවද කියලා. ආං  දැං ඒකෙ කොටහක් කැඩුවා.  ඒ අස්සෙ වාරි මාර්ගෙ වාහන අටසිය ගානක් අතුරුදහන් නොවැ. ඕං ඔය ජැටියට යටවෙලාවත් තියෙනවද කියල බැලුවනං.   

එහෙනං ආයුබෝවන්ඩ ගෙහුං එන්නං.

ගමරාලගේ අඬහැරය හැටඑක්වන දිගහැරුම.

2023-10-12 බ්‍රහස්පතින්දා.